W Trójmieście mieszka rekord Polski i kara za podział rachunku. Sprawdziliśmy 26 restauracji

Standard to dziesiątka, rekord mieszka tutaj

Z 21 trójmiejskich lokali, które podają konkretny procent, 18 nalicza równe 10 - ten sam nieformalny standard co w reszcie kraju. Tyle że to właśnie nad Zatoką stoi szczyt całej naszej ogólnopolskiej tabeli: gdyński Biały Królik dolicza napiwek do 20 procent - dwukrotność standardu i najwyższa stawka, jaką zgłoszono nam gdziekolwiek w Polsce. Tuż za nim 12,5 procent w Butchery & Wine i gdańskim Flisaku 76.

Procent to jednak nie wszystko, bo część lokali omija go zupełnie i liczy kwotami. W gdańskich Zafishowanych para na kolacji za około tysiąc złotych znalazła na rachunku doliczone bez słowa siedemdziesiąt. A rekord pomysłowości należy do Sempre, gdzie opłata nie dotyczy nawet obsługi, tylko samej czynności podziału rachunku: 35 złotych od każdej części. Tym zagraniom poświęcamy osobny rozdział, bo wracają w Trójmieście częściej niż gdziekolwiek.

Najpierw próg, potem kara za podział

Wśród lokali, które podają próg naliczania, najczęstsza odpowiedź brzmi od jednej osoby - tak robi pięć restauracji, między innymi gdański T-bone Steak House i sopocki White Marlin. Reszta progów rozkłada się po cztery, pięć i sześć osób. Na samotny obiad nad morzem też więc bywa dopłata za „obsługę grupy”.

Ale prawdziwa trójmiejska specjalność zaczyna się tam, gdzie chcesz zapłacić osobno. W kilku lokalach serwis idzie w parze z zakazem dzielenia rachunku - w gdańskich Geneza i Calma „opłata 10 procent i nie można podzielić”. A Sempre poszło o krok dalej: nie zakazuje podziału, tylko każe sobie za niego zapłacić. Trzydzieści pięć złotych od każdej części rachunku.

Dobrowolne, czyli obowiązkowe

Najczęstsza sztuczka nad Zatoką to opłata nazwana „dobrowolną” albo „napiwkiem”, której mimo to nikt nie pozwala odmówić. W sopockim Crudo na dole menu widnieje „dobrowolna opłata 10 procent napiwku” - tak dobrowolna, że, jak pisze gość, nikt nie zapytał, czy ją doliczyć. W M15 kelner doliczył 10 procent z uzasadnieniem, że „w weekend tak robią” - a po dopytaniu okazało się, że płacić wcale nie trzeba. W gdańskim Flisaku 76 serwis pojawia się tylko dla wybranych: jak pisze zgłaszający, jeśli zna się kogoś z obsługi, opłaty nie ma.

Miasto, do którego nie wracasz

Wszystkie te zagrania łączy jedna logika. W kurorcie gość jest najczęściej przejazdem - zje raz i wyjedzie, więc rachunek nie musi go zachęcać do kolejnej wizyty. Stąd niskie progi na turystycznych deptakach: na gdańskiej Mariackiej Literacka dolicza serwis już od dwóch osób, czyli do każdej kolacji we dwoje. Stąd też najpełniejszy obraz tej filozofii - gdyński Biały Królik, który nie tylko sięga po rekordowe 20 procent, ale według zgłoszeń usuwa negatywne opinie z Google, żeby kolejny turysta nie zdążył się ostrzec.

Granicę najlepiej pokazuje gdański PG4 Browar. Gościowi, który zakwestionował opłatę, odpowiedziano, że „trzeba było zapoznać się z regulaminem” - a przy okazji dano do zrozumienia, że za szybką obsługę „wypadałoby coś dać na piwo po pracy”. Tymczasem zasada jest jedna i niezmienna: opłata jest legalna tylko wtedy, gdy wiesz o niej przed zamówieniem. Regulamin, do którego nikt cię nie odsyła, ani drobny druk zauważony przy płaceniu tego warunku nie spełniają - możesz wtedy odmówić zapłaty serwisu i poprosić o paragon fiskalny bez niego. Pełne omówienie prawne znajdziesz w raporcie z Warszawy, a kreatywne odpowiedniki tych zagrań w raportach z Krakowa i Wrocławia.